Operacja "Lista płac – wynagrodzenia brutto pracowników" oznacza powstanie kosztu wynagrodzeń (w układzie rodzajowym) oraz jednocześnie zobowiązania wobec pracowników do czasu wypłaty. Dlatego typowy zapis księgowy ma postać:
Wn "Wynagrodzenia" – zwiększenie kosztów rodzajowych wynagrodzeń (ujęcie wynagrodzenia brutto jako kosztu okresu),
Ma "Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń" – wykazanie zobowiązania wobec pracowników (kwota do rozliczenia/wypłaty oraz potrącenia rozrachunkowe zgodnie z przyjętą ewidencją).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Wn Wynagrodzenia, Ma Rozliczenie kosztów" – konto rozliczenia kosztów służy do przenoszenia/rozliczania kosztów na inne układy lub miejsca powstawania kosztów (w zależności od przyjętego wariantu), a nie do ewidencji zobowiązania wobec pracownika wynikającego z listy płac.
- "Wn Pozostałe koszty rodzajowe, Ma Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń" – wynagrodzenia brutto nie są "pozostałymi kosztami"; mają odrębną kategorię kosztów rodzajowych, co pozwala na poprawną analizę kosztów pracy.
- "Wn Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia, Ma Rozrachunki z ZUS" – ten zapis dotyczy typowo składek/narzutów na wynagrodzenia (np. zobowiązań wobec ZUS), a nie samego wynagrodzenia brutto pracowników z listy płac.
Wskazówka egzaminacyjna: w listach płac rozdzielaj koszt wynagrodzeń (konto kosztowe) od zobowiązań (konto rozrachunkowe). Osobno ujmuje się też rozrachunki z instytucjami (np. ZUS) oraz ewentualne rozliczenia kosztów w innych układach.
