Operacja "spłacono zobowiązania wobec dostawcy zaciągniętym kredytem bankowym" oznacza, że dotychczasowy dług handlowy wobec dostawcy został uregulowany, ale finansowanie nastąpiło z kredytu. Ekonomicznie nie znika więc zobowiązanie w ogóle – następuje zamiana jednego zobowiązania na drugie (dostawca → bank). Taki zapis musi spełniać zasadę podwójnego zapisu: jedna kwota ujmowana jest na dwóch kontach, po przeciwnych stronach (Wn i Ma).
Dlaczego "Zobowiązania wobec dostawców po stronie Wn"?
Rozrachunki z dostawcami są zobowiązaniem, czyli kontem pasywnym. Konta pasywne mają saldo naturalne po Ma: zwiększenie ujmuje się po Ma, a zmniejszenie po Wn. Skoro zobowiązanie wobec dostawcy zostało spłacone, to ono się zmniejsza, więc zapis jest po stronie Wn.
Dlaczego "Kredyty bankowe po stronie Ma"?
Kredyt bankowy jest także zobowiązaniem (konto pasywne). Zaciągnięcie kredytu oznacza zwiększenie zobowiązania wobec banku, a zwiększenia na kontach pasywnych ujmuje się po stronie Ma. W efekcie prawidłowy dekret ma postać: Wn rozrachunki z dostawcami / Ma kredyty bankowe.
- Odpowiedź "Kredyty bankowe po stronie Wn, Zobowiązania wobec dostawców po stronie Ma" odwraca logikę kont pasywnych: pokazywałaby zmniejszenie kredytu i jednoczesne zwiększenie długu wobec dostawców, co przeczy treści operacji (zobowiązanie wobec dostawcy zostało spłacone).
- Odpowiedź "Rachunek bieżący po stronie Wn, Zobowiązania wobec dostawców po stronie Ma" sugeruje wpływ środków na rachunek i jednoczesne powstanie długu wobec dostawcy, czyli raczej księgowanie zakupu/finansowania, a nie spłaty.
- Odpowiedź "Zobowiązania wobec dostawców po stronie Wn, Rachunek bieżący po stronie Ma" byłaby właściwa dla klasycznej spłaty przelewem z rachunku bankowego. W treści jednak wskazano spłatę kredytem; rachunek bieżący nie musi brać udziału w tej operacji.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: spłata zobowiązania = Wn na koncie zobowiązania, a źródło spłaty (tu: kredyt) wskazuje, które konto znajdzie się po Ma.
