W pytaniu opisano sytuację, w której operację "sprzedano towary za gotówkę" ujęto w prawidłowych kwotach, ale na nieprawidłowych kontach. Oznacza to, że problemem nie jest wysokość zapisu, tylko jego dekretacja (dobór kont księgowych).
Kluczowe jest sformułowanie: korekta błędu, która nie spowoduje sztucznego zawyżenia obrotów na kontach. W praktyce część metod korygowania (np. dopisywanie kolejnych zapisów dodatnich) może zwiększać sumy obrotów, mimo że ekonomicznie błąd został naprawiony. Aby tego uniknąć, stosuje się zapis korygujący w postaci storna czerwonego, czyli zapisu ze znakiem ujemnym (wprowadzanego po tej samej stronie konta co zapis błędny), który kompensuje wcześniejszy błąd bez "pompowania" obrotów.
Dlaczego "czerwonego całkowitego"? Ponieważ błędny zapis trzeba odwrócić w całości (kwota była poprawna, więc nie ma powodu korygować jej tylko częściowo). Storno częściowe stosuje się wtedy, gdy błędna była jedynie część wartości zapisu (np. pomyłka w kwocie), a tutaj błąd dotyczy wskazanych kont, nie wartości.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo:
- "czarne" (w rozumieniu korekty dodatnim zapisem) może prowadzić do zwiększenia obrotów na kontach, co stoi w sprzeczności z warunkiem z pytania.
- "częściowe" nie pasuje do sytuacji, w której kwoty były prawidłowe, a błąd polegał na ujęciu na niewłaściwych kontach – w takim przypadku co do zasady odwraca się cały błędny zapis i księguje właściwy.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: gdy liczy się, by nie zawyżać obrotów, wybór zwykle kieruje się w stronę storna czerwonego, a gdy błąd nie dotyczy części kwoty, tylko całego zapisu, będzie to storno całkowite.
