Dokument OT (przyjęcie środka trwałego do użytkowania) potwierdza, że składnik majątku spełnia warunki środka trwałego i od tej chwili jest wykorzystywany w działalności jednostki. Z punktu widzenia ksiąg rachunkowych oznacza to, że wartość nabytego składnika trzeba ująć na koncie bilansowym "Środki trwałe" po stronie Wn.
Jeżeli w jednostce stosuje się ewidencję zakupu z wykorzystaniem konta "Rozliczenie zakupu", to do czasu przyjęcia składnika do użytkowania wartość faktury "czeka" na rozliczeniu. W momencie OT następuje przeniesienie wartości z rozliczenia na środki trwałe, czyli: Wn "Środki trwałe" oraz Ma "Rozliczenie zakupu". Taki zapis zwiększa aktywa trwałe i jednocześnie zamyka (zmniejsza) konto pośrednie użyte do rozliczenia nabycia.
Odpowiedź "Wn Środki trwałe i Ma Środki trwałe w budowie" bywa poprawna w innych schematach, gdy składnik był wcześniej ujmowany jako inwestycja (konto "Środki trwałe w budowie"), a dopiero później następuje oddanie do używania. W tym pytaniu wskazano zakup i rozliczenie zakupu, więc ten wariant nie pasuje do założonego sposobu ewidencji.
Odpowiedź "Wn Środki trwałe i Ma Pozostałe koszty operacyjne" jest błędna, bo koszty operacyjne nie są stroną przeciwstawną dla przyjęcia środka trwałego. Koszt powstaje później w czasie poprzez amortyzację (systematyczne zużycie), a nie w chwili OT.
Odpowiedź "Wn Środki trwałe i Ma Umorzenie środków trwałych" jest nieprawidłowa, ponieważ umorzenie (amortyzacja) narasta stopniowo w okresach użytkowania. Na dzień przyjęcia do użytkowania nie ujmuje się jeszcze umorzenia samego z siebie; najpierw składnik musi być wprowadzony do ewidencji środków trwałych i dopiero potem rozpoczyna się naliczanie amortyzacji zgodnie z przyjętymi zasadami.
Wskazówka egzaminacyjna: rozróżnij trzy etapy: zakup (faktura/rozliczenie), OT (przeniesienie na "Środki trwałe"), amortyzacja (koszty i umorzenie w czasie). To zwykle pozwala szybko odrzucić konta kosztowe i "Umorzenie" przy pytaniach o OT.
