W procesach wykończeniowych (postpress) dobiera się operacje do cech widocznych na gotowym wyrobie oraz do funkcji produktu. Jeśli wyrób ma mieć estetyczne, kontrolowane zgięcie (np. kartka składana, okładka, element opakowania), stosuje się bigowanie. Bigowanie to wytworzenie rowka/zgniotu (linii bigu), który kieruje późniejsze zgięcie w zaplanowanym miejscu i ogranicza ryzyko pękania zadruku.
Drugą operacją jest okrawanie, czyli końcowe wyrównanie i przycięcie krawędzi do wymaganego formatu. W praktyce okrawanie wykonuje się, aby:
- usunąć naddatki technologiczne po drukowaniu,
- uzyskać równy, powtarzalny format,
- poprawić estetykę wyrobu (proste, czyste krawędzie).
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do sytuacji, gdy kluczowe są: przygotowanie linii zgięcia oraz finalne docięcie. Wykrawanie dotyczy wykonywania kształtu wykrojnikiem (np. niestandardowy obrys, okienka), a klejenie łączy elementy (np. opakowania, bloczki) – nie są konieczne, jeśli wyrób nie wymaga łączenia ani specjalnego kształtu. Kaszerowanie polega na łączeniu arkuszy/warstw (np. usztywnienie tektury okleiną), co jest procesem materiałowym, a nie podstawową operacją "formatowania" i przygotowania zgięcia. Złamywanie (falcowanie) tworzy zgięcie przez złożenie, ale w wielu zastosowaniach poprzedza je bigowanie; samo złamywanie nie zastępuje potrzeby końcowego wyrównania krawędzi, a zszywanie dotyczy łączenia składek/arkuszy w broszury i blok książki.
Na egzaminie warto kojarzyć: bigowanie = linia zgięcia, okrawanie = format finalny. To szybka para skojarzeń, która pomaga poprawnie dobrać operacje postpress.
