KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2021

Podczas spaceru pacjenta z niedowładem lewostronnym największe ryzyko dotyczy strony słabszej (lewej): może dochodzić do potknięcia, ugięcia kończyny, gorszej kontroli stawu skokowego lub kolana oraz utraty równowagi na tę stronę. Dlatego ustawienie opiekuna powinno wspierać przede wszystkim stronę niedowładu i umożliwiać szybką reakcję.

Odpowiedź "z tyłu, po lewej stronie pacjenta" jest zasadna, bo:

• pozycja lekko z tyłu pozwala przejąć ciężar pacjenta, gdy zacznie się osuwać lub cofać,
• stanie po stronie słabszej daje możliwość asekuracji kończyny i tułowia tam, gdzie pacjent ma najmniejszą kontrolę,
• opiekun nie zasłania drogi pacjentowi i nie "ciągnie" go, tylko zabezpiecza ruch,
• łatwiej jest też kontrolować tempo marszu i reagować na nagłe zachwianie.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów praktycznych:

• "z tyłu, po prawej stronie pacjenta" zmniejsza kontrolę nad stroną niedowładu; pacjent częściej upada właśnie na stronę słabszą, a opiekun stojący po stronie sprawniejszej może zareagować z opóźnieniem.
• "z przodu, po lewej stronie pacjenta" kusi, bo ułatwia obserwację twarzy, ale utrudnia realne przejęcie ciężaru ciała w razie potknięcia; dodatkowo może ograniczać naturalny kierunek chodu.
• "z przodu, po prawej stronie pacjenta" łączy oba błędy: opiekun jest przed pacjentem i jednocześnie po stronie sprawniejszej, więc najsłabiej zabezpiecza mechanizm upadku.

W praktyce technika asekuracji może być modyfikowana (np. gdy używa się balkoników, laski lub pasa asekuracyjnego), ale zasada pozostaje stała: zabezpieczaj stronę słabszą i bądź w pozycji umożliwiającej zatrzymanie upadku.