Okład wysychający (zimny) jest zabiegiem pielęgnacyjno-opiekuńczym, w którym zimny, wilgotny materiał stopniowo traci wilgoć i ogrzewa się, a jego działanie opiera się m.in. na wpływie zimna na naczynia krwionośne oraz odczucia bólowe. Celem jest zwykle krótkotrwałe zmniejszenie bólu, ograniczenie obrzęku i zmniejszenie odczynu zapalnego, a także poprawa komfortu chorego.
Odpowiedź "2-3 godziny." jest właściwa, ponieważ wskazuje ograniczony czas utrzymania okładu, typowy dla tego rodzaju zabiegów w podstawowej praktyce opiekuńczej. Przy zbyt długim utrzymywaniu zimna rośnie ryzyko niepożądanych skutków: nadmiernego wychłodzenia skóry i tkanek, dyskomfortu, nasilenia bólu z powodu reakcji obronnych organizmu oraz uszkodzeń u osób z zaburzeniami krążenia lub czucia.
Pozostałe propozycje (dłuższe czasy) są nieprawidłowe, bo sugerują utrzymywanie okładu przez wiele godzin. Tak długi czas nie jest typowy dla okładu zimnego i może prowadzić do pogorszenia tolerancji zabiegu. W praktyce opiekun medyczny powinien dodatkowo pamiętać o zasadach bezpieczeństwa:
- kontrola stanu skóry i odczuć chorego (ból, pieczenie, drętwienie, zblednięcie, sinienie),
- zapewnienie odpowiedniego okrycia pozostałych części ciała, by nie doprowadzić do wychłodzenia,
- stosowanie zabiegu zgodnie z zaleceniem personelu medycznego i procedurą placówki,
- przerwanie zabiegu i zgłoszenie niepokojących objawów.
Na egzaminie warto zwrócić uwagę na słowo "zimny" oraz typ zabiegu "wysychający" – to ukierunkowuje na krótsze, kontrolowane czasy, a nie wielogodzinne utrzymywanie kompresu.