W pracowni radiologicznej obowiązuje zasada minimalizacji narażenia na promieniowanie jonizujące. Oznacza to, że w pomieszczeniu podczas ekspozycji RTG powinny przebywać tylko osoby, których obecność jest niezbędna do wykonania badania. U małego dziecka kluczowe jest też przygotowanie emocjonalne: spokojny ton, proste słowa, krótka informacja "co się wydarzy" i "że to potrwa chwilę".
Dlatego poprawne postępowanie to uspokoić dziecko i wyjaśnić mu istotę badania, a następnie poczekać za drzwiami w czasie naświetlania. Jeśli jednak dziecko nadal nie współpracuje, decyzję o ewentualnej pomocy (np. krótkim przytrzymaniu) podejmuje personel pracowni, a opiekun może zostać poproszony o wejście i zastosowanie środków ochrony.
Odpowiedź "zostawić dziecko z personelem i opuścić pomieszczenie" jest błędna, bo pomija potrzebę wsparcia dziecka przed badaniem i może nasilać lęk. Odpowiedź "trzymać dziecko na rękach podczas badania" jest nieprawidłowa, ponieważ bez wyraźnej potrzeby i decyzji personelu naraża opiekuna na niepotrzebną ekspozycję i może utrudniać prawidłowe pozycjonowanie. Odpowiedź "podać dziecku lek uspokajający…" jest błędna, bo opiekunka nie ma kompetencji do samodzielnego podawania leków, a po urazie głowy sedacja bez decyzji lekarza może być niebezpieczna i maskować objawy. W praktyce najczęściej wystarcza przygotowanie dziecka oraz oczekiwanie poza pracownią podczas ekspozycji.
