Wentylacja hybrydowa to rozwiązanie, w którym uzyskanie wymaganej wymiany powietrza jest realizowane dwoma sposobami: wykorzystuje się zjawiska naturalne (ciąg w kanałach, oddziaływanie wiatru), a w razie spadku skuteczności pracy następuje wspomaganie mechaniczne (najczęściej na wywiewie). Kluczową cechą jest więc praca "mieszana" oraz zależność od warunków zewnętrznych, przy jednoczesnej możliwości stabilizacji działania przez urządzenie mechaniczne.
Odpowiedź "hybrydową" jest właściwa, jeśli opis w ramce wskazuje m.in. na: działanie jak w wentylacji naturalnej, ale z okresowym lub automatycznym dołączaniem wentylatora/nasady, tak aby utrzymać wymagany strumień powietrza.
- "Strumieniową" zwykle łączy się z kształtowaniem i kierowaniem strumienia powietrza w pomieszczeniu (dystrybucja nawiewu), a nie z ideą przełączania między naturalnym i mechanicznym napędem przepływu.
- "Odciągową" opisuje się przede wszystkim przez dominujący wywiew (usuwanie powietrza) i wytwarzanie podciśnienia, ale samo istnienie wywiewu nie przesądza o hybrydowości. W hybrydowej istotny jest mechanizm wspomagania naturalnego ciągu.
- "Wyporową" rozpoznaje się po zjawisku wyporu i warstwowania: nawiew o małej prędkości w dolnej strefie, unoszenie zanieczyszczeń ku górze i wywiew w górnej strefie. To opis sposobu przewietrzania przestrzeni, a nie trybu mieszanego naturalno-mechanicznego.
Na egzaminie warto szukać w opisie cech rozstrzygających: czy mowa o zmienności zależnej od pogody i mechanicznym wspomaganiu. Taki zestaw cech najczęściej prowadzi do wentylacji hybrydowej.
