Pojęcie opłaty z tytułu korzystania ze środowiska odnosi się do instrumentów ekonomicznych, w których obowiązek zapłaty wiąże się z konkretnym rodzajem oddziaływania na elementy środowiska. W praktyce ochrony środowiska typowym i jednoznacznym przykładem takiego tytułu jest emisja do powietrza, czyli wprowadzanie gazów i pyłów. To właśnie ten rodzaj oddziaływania jest klasycznym przypadkiem, w którym podmiot korzystający ze środowiska rozlicza się z wielkości emisji.
Odpowiedź "za wprowadzenie gazów i pyłów do powietrza atmosferycznego" jest poprawna, ponieważ wskazuje konkretną formę korzystania ze środowiska opisaną językiem stosowanym w rozliczeniach środowiskowych (emisja do powietrza). Jest to tytuł, który da się powiązać z ewidencją wielkości emisji, czynnikami emisji, pomiarami lub obliczeniami oraz sprawozdawczością.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z następujących powodów:
- "za palenie węglem w piecach w domkach jednorodzinnych" – brzmi jak źródło zanieczyszczeń, ale jest opisem potocznym i nie stanowi w tej formie tytułu opłaty. W pytaniu liczy się kategoria oddziaływania (np. emisja do powietrza), a nie sam nośnik energii czy typ budynku.
- "za wytwarzanie żywności ekologicznej na powierzchni gruntu 0,3 ha" – powierzchnia upraw i "ekologiczność" nie tworzą typowego tytułu opłaty środowiskowej. To przykład odpowiedzi mylącej, bazującej na skojarzeniu z ochroną środowiska, a nie na rzeczywistym tytule rozliczeniowym.
- "za prowadzenie jednostki handlu detalicznego" – samo prowadzenie sklepu nie jest tytułem opłaty za korzystanie ze środowiska; ewentualne obowiązki środowiskowe wynikałyby dopiero z konkretnych oddziaływań (np. emisji, wytwarzania odpadów, poboru wody), a nie z faktu handlu jako takiego.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach szukaj odpowiedzi, która opisuje rodzaj emisji lub bezpośrednie oddziaływanie (np. do powietrza), a nie ogólną działalność lub hasło "proekologiczne".
