W planowaniu zajęć terapii zajęciowej kluczowa jest zasada: najpierw cel, potem sposób realizacji. Scenariusz (konspekt) ma opisywać przebieg spotkania tak, aby prowadził do konkretnych zmian lub utrzymania funkcjonowania uczestnika. Dlatego punktem wyjścia jest określenie celów terapeutycznych zajęć – czyli tego, co ma zostać osiągnięte (np. w obszarze motoryki małej, samoobsługi, funkcji poznawczych, komunikacji czy kompetencji społecznych).
Dopiero kiedy cele są jasne, można sensownie dobrać narzędzia pracy:
- Metody realizacji zajęć – ogólny sposób postępowania terapeutycznego (np. praca indywidualna/grupowa, trening umiejętności, stopniowanie trudności). Bez celu metoda może być przypadkowa i nieadekwatna.
- Techniki realizacji zajęć – bardziej szczegółowe rozwiązania w ramach metody (konkretne procedury, formy ćwiczeń, sposoby prowadzenia aktywności). Jeśli zacznie się od technik, łatwo "dopasowywać" cele do tego, co akurat umiemy przeprowadzić, zamiast do potrzeb uczestnika.
- Sposoby ewaluacji zajęć – kryteria i narzędzia oceny postępów (obserwacja, skale, arkusze, notatka z realizacji). Ewaluacja jest konieczna, ale sensownie zaprojektowana dopiero wtedy, gdy wiadomo, co ma być oceniane, czyli jakie są cele.
Najczęstszym błędem jest odwrócenie kolejności: wybór atrakcyjnej aktywności lub techniki i dopiero późniejsze dopisywanie celów. Na egzaminie warto pamiętać, że cele porządkują całą resztę scenariusza: dobór aktywności, materiałów, zasad bezpieczeństwa, adaptacji oraz kryteriów oceny.
