Pojęcie trekking odnosi się do turystyki pieszej: dłuższych wędrówek realizowanych w terenie, zwykle poza obszarami miejskimi. W praktyce organizowania wypoczynku oznacza to, że program powinien zawierać odcinki marszu, dobór trasy do kondycji, plan postojów oraz elementy bezpieczeństwa właściwe dla wędrówek.
Odpowiedź "wędrówkę po górach." jest zgodna z istotą trekkingu, bo góry są typowym środowiskiem dla dłuższych tras pieszych (podejścia, zejścia, przewyższenia, szlaki). Taki wybór pokazuje, że organizator potrafi dopasować formę aktywności do deklarowanego zainteresowania klienta.
Pozostałe propozycje nie pasują do trekkingu, bo dotyczą innych dyscyplin:
- "pływanie po jeziorach." – jest aktywnością wodną; nie jest formą turystyki pieszej.
- "bieganie na nartach." – to aktywność zimowa wymagająca nart biegowych i warunków śniegowych; nie odpowiada definicji trekkingu.
- "jazdę na rowerach." – to turystyka rowerowa; mimo że jest "w terenie", nie jest wędrówką pieszą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się nazwa aktywności, najpierw przypisz ją do kategorii (piesza/wodna/zimowa/rowerowa). Dopiero potem wybierz element programu, który odpowiada tej kategorii.
