W optycznej korekcie twarzy o kształcie trójkąta dąży się do zrównoważenia proporcji między górą a dołem twarzy. Kluczowa jest kontrola dwóch elementów: gdzie budujemy objętość oraz jakie linie tworzy grzywka i kontur fryzury.
Odpowiedź "półdługich, falowanych w dolnej partiach twarzy oraz asymetryczną strzępioną grzywkę." jest poprawna, ponieważ fale i większa miękkość w rejonie żuchwy oraz policzków mogą optycznie "dodać" masy w dolnej części, co zmniejsza kontrast między szerszą górą a węższym dołem. Asymetryczna, strzępiona grzywka rozbija symetrię i ostre linie, przez co rysy stają się łagodniejsze, a górna partia nie dominuje tak mocno.
Odpowiedź "krótkich, mocno cieniowanych i odsłaniających twarz oraz krótką wypukłą grzywkę." jest niekorzystna: bardzo krótkie cięcie odsłania kontur twarzy i może uwydatnić jej kształt zamiast go korygować, a wypukła, krótka grzywka może akcentować górną część.
Odpowiedź "półdługich o dużej objętości w części czołowo-ciemieniowej oraz długą wypukłą grzywkę." jest błędna, bo budowanie dużej objętości w strefie czołowo-ciemieniowej zwykle wzmacnia wrażenie szerokości w górze, czyli działa w kierunku przeciwnym do korekty.
Odpowiedź "krótkich o dużej objętości w części ciemieniowej i skroniowej oraz długą symetryczną grzywkę." także nie spełnia celu: objętość w strefie skroniowej i ciemieniowej podkreśla szerokość górnych partii, a symetryczna grzywka może dodatkowo utrwalać wrażenie geometrycznej, "twardej" formy.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o korektę kształtu twarzy zawsze najpierw ustal, którą część trzeba wizualnie "uspokoić", a którą "zbudować" (objętością, falą, linią cięcia), i dopiero potem oceniaj grzywkę oraz długość.
