Przy projektowaniu fryzury korygującej odstające uszy celem jest takie ukształtowanie partii bocznych, aby oko obserwatora widziało płynny kontur i lekką objętość w rejonie ucha, zamiast wyraźnego "odcięcia" włosów tuż przy małżowinie. Taki efekt najczęściej uzyskuje się przez stopniowanie (warstwowanie), które pozwala kontrolować ciężar fryzury, kierunek układania oraz miękko przechodzić od krótszych do dłuższych pasm.
Odpowiedź "stopniowanymi" jest poprawna, bo stopniowanie w bocznych częściach fryzury umożliwia pozostawienie włosów tak, by częściowo przykrywały lub optycznie "zmiękczały" obszar ucha. Warstwy nie tworzą jednej ostrej krawędzi, dzięki czemu granica przy uchu jest mniej czytelna, a odstawanie staje się mniej zauważalne.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w typowym ujęciu egzaminacyjnym:
- "ukośnymi" – sam ukośny kierunek pasm nie gwarantuje osłonięcia ucha; może wręcz poprowadzić linię tak, że ucho zostanie bardziej wyeksponowane.
- "trójkątnymi" – to określenie jest nieprecyzyjne w kontekście standardowej terminologii strzyżenia i nie opisuje jednoznacznej techniki dającej kontrolę objętości przy uchu.
- "prostymi" – prosta linia w bocznych partiach bywa zbyt "twarda" i może podkreślać kontur ucha (efekt odcięcia), zamiast go maskować.
W praktyce salonowej fryzjer analizuje kształt głowy, osadzenie ucha i porost włosa, a następnie dobiera stopniowanie oraz sposób modelowania tak, aby uzyskać naturalny obrys i komfort klienta.
