KWALIFIKACJA SPL1 + SPL4 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 45.
Optymalny przepływ odpadów opakowaniowych w łańcuchu dostaw przedstawiono w wariancie
Ilustracja przedstawia cztery schematy blokowe oznaczone literami A, B, C oraz D.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wariant "B" pokazuje rozdzielenie strumieni: odpady i surowce wtórne trafiają do sortowni i zakładu przetwórstwa, a na składowisko kierowane są tylko frakcje nienadające się do odzysku (strzałki przerywane). To odpowiada celowi optymalizacji: maksymalizować odzysk i minimalizować składowanie.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu należy wskazać schemat, który obrazuje optymalny przepływ odpadów opakowaniowych w ujęciu logistyki zwrotnej. "Optymalny" w tym kontekście oznacza taki, w którym:

  • większość strumienia jest kierowana do sortowania oraz ponownego przetwórstwa (odzysku/recyklingu),
  • na składowisko trafiają wyłącznie te odpady, których nie da się sensownie zagospodarować (zwykle zaznaczone osobnym typem strzałki w legendzie),
  • proces jest logiczny: zbiórka/transport → sortowanie → przetwórstwo, z odrzutem do składowania.

Odpowiedź "B" spełnia te warunki, bo schemat przewiduje doprowadzenie odpadów do sortowni i do zakładu przetwórstwa oraz pokazuje, że do składowiska trafiają jedynie strumienie oznaczone jako frakcje przeznaczone wyłącznie do składowania (strzałki przerywane). Innymi słowy: składowisko jest "końcem" dla odrzutów, a nie głównym węzłem procesu.

Pozostałe warianty nie przedstawiają takiej logiki:

  • Wariant, w którym sortownia nie jest w ogóle użyta albo nie ma połączeń z innymi elementami, jest nieoptymalny, bo pomija kluczowy etap przygotowania surowców wtórnych do recyklingu.
  • Warianty, które kierują istotną część strumienia bezpośrednio na składowisko jako główną ścieżkę, nie minimalizują składowania i nie odzwierciedlają priorytetu odzysku.
  • Wariant sugerujący przepływ "ze składowiska do przetwórstwa" jako typową drogę dla odpadów i surowców wtórnych jest nielogiczny jako model optymalny, ponieważ składowanie powinno być rozwiązaniem ostatecznym dla frakcji nienadających się do odzysku.

Na egzaminie warto najpierw przeczytać legendę strzałek i sprawdzić, czy składowisko występuje jako odrzut, a nie jako centralny etap. To zwykle najszybciej prowadzi do poprawnego wariantu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Strzałki ciągłe zwykle opisują standardowy przepływ odpadów i surowców wtórnych kierowanych do dalszego zagospodarowania (np. sortowania i recyklingu). Strzałki przerywane oznaczają frakcje, które nie nadają się do odzysku i powinny trafić wyłącznie na składowisko.
Optymalny przepływ rozpoznasz po tym, że składowisko jest tylko "wyjściem awaryjnym" dla odrzutów, a główna ścieżka prowadzi przez sortownię do zakładu ponownego przetwórstwa. Im większy udział odzysku i recyklingu, tym lepiej z punktu widzenia procesu.
Sortownia umożliwia rozdzielenie strumienia na frakcje nadające się do recyklingu oraz na odrzuty. Bez tego etapu do recyklera trafia materiał zanieczyszczony lub zmieszany, co obniża efektywność odzysku. Dla magazyniera-logistyka to także praktyka poprawnego przygotowania strumieni do odbioru.
To informacja, że dany strumień nie powinien być kierowany do sortowania ani do przetwórstwa, bo nie ma możliwości odzysku. Taki strumień trafia na składowisko jako końcowy etap. Na zadaniach egzaminacyjnych ten zapis pomaga odróżnić odrzut od surowców wtórnych.
Najczęściej pomija się legendę strzałek i ocenia schemat "na oko". Inny błąd to uznanie, że krótsza droga (np. bez sortowania) jest zawsze lepsza, choć prowadzi do większego składowania. Zdarza się też, że uczniowie nie sprawdzają, czy wszystkie elementy procesu są faktycznie połączone.
Nie. Składowisko jest rozwiązaniem ostatecznym dla frakcji nienadających się do odzysku. W wariancie optymalnym większość strumienia jest kierowana do sortowania i ponownego przetwórstwa, a na składowisko trafiają jedynie odrzuty. To ogranicza ilość odpadów "kończących" proces.
Może to mieć miejsce, gdy odpady są jednorodne i odpowiednio przygotowane (np. już wstępnie posegregowane i czyste), więc nie wymagają dodatkowego sortowania. W praktyce magazynu oznacza to poprawną segregację u źródła i spełnienie wymagań odbiorcy surowców wtórnych.
Wariant zwiększający odzysk może obniżać koszty składowania i opłat związanych z unieszkodliwianiem, ale może wymagać organizacji segregacji, miejsca na frakcje oraz częstszych odbiorów. Dla logistyka ważne jest zbilansowanie: minimalizować odrzut i jednocześnie utrzymać sprawny proces odbioru.
To podmiot, który organizuje odbiór odpadów z miejsc powstawania (np. magazynu) i przekazuje je do kolejnych etapów: sortowni, przetwórstwa albo – dla odrzutów – na składowisko. Dobra organizacja odbiorów wpływa na porządek w magazynie, ciągłość pracy i zgodność z zasadami gospodarowania odpadami.
Ćwicz czytanie legend i rozpoznawanie, co oznaczają różne typy strzałek. Ucz się typowego ciągu procesu: zbiórka/transport → sortowanie → przetwórstwo, z odrzutem do składowania. Na egzaminie najpierw sprawdź, czy schemat minimalizuje składowanie i czy sortownia ma sensowne połączenia.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 30% zdających egzamin. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "To odpowiada celowi optymalizacji: maksymalizować odzysk i minimalizować składowanie."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z logistyki zwrotnej i gospodarki odpadami (podręczniki szkolne dla logistyki/magazynowania)
  • Instrukcje i procedury firmowe dotyczące segregacji i przekazywania odpadów opakowaniowych
  • Brak możliwości weryfikacji źródła - wiedza ogólna z dziedziny logistyki i gospodarki odpadami

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego