Wapnowanie łąk i pastwisk wykonuje się po to, aby poprawić odczyn gleby (podnieść pH) i stworzyć lepsze warunki dla roślin runi. Termin zabiegu ma znaczenie praktyczne: powinien jak najmniej przeszkadzać w użytkowaniu użytku zielonego i nie pogarszać kondycji roślin.
Odpowiedź "późnojesienny, po zakończeniu okresu wegetacyjnego" jest właściwa, ponieważ po zakończeniu wzrostu roślin maleje ryzyko uszkodzeń runi podczas wjazdu sprzętem, a zabieg nie koliduje z koszeniem ani wypasem. Dodatkowo wapno potrzebuje czasu, aby zareagować w glebie, więc wykonanie zabiegu przed kolejnym sezonem jest korzystne organizacyjnie.
Odpowiedź "późnowiosenny, po ruszeniu wegetacji roślin" bywa mniej pożądana: rośliny intensywnie rosną, a przejazdy i pylenie mogą ograniczać ich kondycję oraz utrudniać użytkowanie. Odpowiedź "po zbiorze pierwszego pokosu" jest często wybierana intuicyjnie (bo po koszeniu łatwiej wjechać), ale nie musi być optymalna – w tym okresie rośliny zwykle szybko odrastają, a zabieg może kolidować z kolejnymi pokosami lub wypasem. Odpowiedź "wczesnojesienny" jest bliska poprawnej, lecz mniej precyzyjna: wczesna jesień może jeszcze przypadać na okres aktywnej wegetacji i użytkowania, dlatego jako najbardziej typowy i bezpieczny termin wskazuje się późną jesień, po zakończeniu wegetacji.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: wapnowanie na użytkach zielonych planuje się tak, aby nie zakłócać użytkowania i wykonać je poza intensywnym wzrostem roślin.
