W organizacji robót montażowych kluczowe jest zachowanie logicznej kolejności czynności: najpierw plan i przygotowanie, a dopiero potem prace wykonawcze. Skoro wykonawca zapoznał się z projektem oraz zamówił materiały, następną czynnością, którą należy zaplanować, jest wyznaczenie trasy przebiegu przewodów. To etap, w którym na obiekcie przenosi się założenia projektowe na rzeczywiste warunki (układ pomieszczeń, przeszkody, kolizje z innymi instalacjami) i określa przebieg instalacji.
Odpowiedź "zamontowanie uchwytów mocujących przewody" jest błędna, ponieważ rozmieszczenie uchwytów zależy od przyjętej trasy oraz od tego, gdzie przewód ma biec i w jakich odcinkach wymaga podparcia. Bez trasowania łatwo o nieprawidłowe rozstawy i kolizje, a także o konieczność przeróbek.
Odpowiedź "wykonanie przejść przewodów przez przegrody budowlane" również nie jest właściwa na tym etapie, bo miejsca przejść wynikają bezpośrednio z przebiegu trasy. Najpierw wyznacza się przebieg, a dopiero potem lokalizuje punkty, w których trzeba wykonać przewierty lub przepusty.
Odpowiedź "zamontowanie tulei ochronnych w przejściach przewodów przez przegrody" jest jeszcze bardziej wykonawcza i zależna od wcześniejszych ustaleń. Tuleje dobiera się i montuje dopiero wtedy, gdy wiadomo, gdzie dokładnie będą przejścia oraz jakie średnice i rozwiązania są wymagane.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: projekt i materiały nie zastępują trasowania. Trasowanie jest pomostem między dokumentacją a wykonaniem i porządkuje dalsze decyzje: przejścia, osłony, mocowania i sam montaż.
