Orzechy zalicza się do surowców wysokoenergetycznych przede wszystkim z powodu wysokiej zawartości tłuszczu. W praktyce gastronomicznej oznacza to, że nawet niewielka porcja orzechów potrafi istotnie zwiększyć kaloryczność dania (np. sałatki, deseru, farszu czy pasty).
Kluczowa zasada żywieniowa: tłuszcze są najbardziej kalorycznym makroskładnikiem w przeliczeniu na 1 g. Dlatego produkt, w którym tłuszcz stanowi znaczącą część składu, będzie zwykle bardziej energetyczny niż podobny produkt oparty głównie na węglowodanach lub białku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "błonnika" – błonnik pokarmowy nie jest typowym źródłem energii w takim sensie jak tłuszcze, białka i węglowodany. W menu i recepturach błonnik kojarzy się raczej z funkcją prozdrowotną i sytością niż z "podbiciem" kcal.
- "białek" – orzechy mogą zawierać białko, ale to nie ono odpowiada za ich wysoką wartość energetyczną; białko jest mniej kaloryczne na gram niż tłuszcz.
- "węglowodanów" – część orzechów zawiera węglowodany, jednak ich udział energetyczny jest zwykle mniejszy niż udział tłuszczu. Węglowodany mają niższą wartość energetyczną na gram niż tłuszcz.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się określenie "wysokoenergetyczny", w pierwszej kolejności sprawdź, czy wśród odpowiedzi jest tłuszcz – bardzo często to on jest główną przyczyną wysokiej kaloryczności surowca.
