W polskim systemie orzecznictwa funkcjonują dwa różne rodzaje orzeczeń zależnie od wieku osoby:
- orzeczenie o niepełnosprawności – stosowane wobec osób do 16. roku życia,
- orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – stosowane wobec osób powyżej 16. roku życia (np. stopień lekki, umiarkowany, znaczny).
Z tego powodu orzeczenie o niepełnosprawności dziecka może być wydane na czas określony, ale nie dłużej niż do ukończenia 16 lat. Ta granica wynika z zasad orzekania: po 16. roku życia zmienia się tryb i kryteria oceny, dlatego nie "przedłuża się" orzeczenia dziecka ponad 16 lat, lecz składa wniosek o nowe orzeczenie – już o stopniu niepełnosprawności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "14 lat." – wiek 14 lat nie jest granicą kończącą możliwość obowiązywania orzeczenia dziecka; limit ustawowo-systemowy jest wyższy.
- "18 lat." – to częsty błąd wynikający z utożsamienia z pełnoletnością. W orzecznictwie niepełnosprawności granicą przejścia na inny rodzaj orzeczenia jest 16 lat, a nie 18.
- "21 lat." – nie występuje jako maksymalny wiek dla orzeczenia o niepełnosprawności dziecka w tym systemie; po 16. roku życia obowiązuje inny typ orzeczenia.
W praktyce asystent osoby z niepełnosprawnością powinien pamiętać, że zbliżanie się do 16. urodzin oznacza konieczność zaplanowania formalności i wsparcia rodziny, aby zachować ciągłość uprawnień wynikających z posiadania aktualnego orzeczenia.
