Osnowa realizacyjna to osnowa zakładana na potrzeby realizacji (tyczenia i kontroli) konkretnej inwestycji. Gdy pytanie dotyczy podziału pod względem konstrukcyjnym, kluczowe jest to, jak "zorganizowane" są punkty osnowy w terenie w odniesieniu do obiektu i przebiegu prac.
W takim ujęciu wyróżnia się osnowy:
- jednorzędowe – punkty tworzą jeden rząd (np. wzdłuż obiektu lub po jednej stronie),
- dwurzędowe – punkty tworzą dwa rzędy (np. po obu stronach obiektu albo w dwóch równoległych liniach), co zwykle ułatwia kontrolę i zwiększa możliwości sprawdzeń geometrycznych.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "jednorzędowe i dwurzędowe".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "powierzchniowe i wydłużone" – taki podział odnosi się raczej do charakteru/kształtu rozciągłości układu w planie (obszar vs pas/linia), a nie do kryterium konstrukcyjnego rozumianego jako liczba rzędów punktów.
- "podstawowe i szczegółowe" – to klasyfikacja spotykana przy innych rodzajach osnów geodezyjnych (hierarchia/gęstość), ale nie opisuje konstrukcji osnowy realizacyjnej w sensie jednorzędowa/dwurzędowa.
- "zewnętrzne i wewnętrzne" – to podział według położenia względem obiektu/obszaru robót (lokalizacja), a nie według budowy układu punktów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "pod względem konstrukcyjnym", szukaj odpowiedzi opisującej układ punktów (np. liczba rzędów), a nie rangę osnowy, jej położenie czy zasięg.
