Niewidomość oznacza brak (lub niemal całkowity brak) dostępu do informacji przekazywanej kanałem wzrokowym. Dlatego największe trudności pojawiają się w zadaniach, w których kluczowe jest czytanie, lokalizowanie elementów na stronie i precyzyjne wpisywanie danych w wyznaczone pola.
Odpowiedź "z samodzielnym wypełnianiem druków urzędowych" jest trafna, ponieważ standardowy papierowy formularz jest dokumentem wizualnym: trzeba rozpoznać nagłówki, instrukcje, kolejność pól, a następnie wpisać informacje dokładnie w odpowiednich miejscach. Nawet przy dostępnych technologiach asystujących nadal często potrzebne są dostosowania (np. wersja elektroniczna, skan z OCR, pomoc w odczycie i wskazaniu pól) lub wsparcie drugiej osoby.
Odpowiedź "z włączaniem urządzeń RTV" zwykle nie jest trudnością "przede wszystkim", ponieważ przyciski można odnaleźć dotykiem, a układ sterowania jest powtarzalny i możliwy do zapamiętania. Dodatkowo można stosować proste oznaczenia dotykowe i stałe ustawienie sprzętu.
Odpowiedź "z robieniem zakupów w sklepiku z obsługą sprzedawcy" jest mniej trafna, bo przy obsłudze sprzedawcy kluczowa staje się komunikacja werbalna: osoba niewidoma może poprosić o wskazanie produktów, podanie ceny, odczyt etykiety i spakowanie zakupów. Trudność może wystąpić w samoobsłudze (czytanie etykiet, poruszanie się między półkami), ale wprost wskazana "obsługa sprzedawcy" ogranicza barierę wzrokową.
Odpowiedź "z porozumiewaniem się z pracownikami domu pomocy społecznej" również nie opisuje typowej bariery wynikającej z niewidomości, ponieważ rozmowa opiera się na słuchu i mowie, a niewidomość sama w sobie nie upośledza tych funkcji. Zadaniem asystenta jest więc trafnie rozpoznać, gdzie potrzebne jest wsparcie w dostępie do informacji wizualnej (np. dokumenty), a gdzie wystarczy standardowa komunikacja.
