Opis wskazuje na sytuację, w której osobie brakuje środków na podstawowe potrzeby życiowe: żywność oraz leki. Tego typu wsparcie ma charakter socjalny (pomoc w trudnej sytuacji życiowej i materialnej), a nie ubezpieczeniowy ani stricte medyczny.
W Polsce organizacją i przyznawaniem świadczeń pieniężnych z obszaru pomocy społecznej na poziomie gminy zajmuje się ośrodek pomocy społecznej. To tam składa się wniosek i tam prowadzona jest ocena sytuacji osoby (w tym dochodów i potrzeb) oraz dobór form wsparcia. Dlatego odpowiedź "Ośrodka Pomocy Społecznej." jest właściwa.
Dlaczego pozostałe instytucje nie są właściwe w tym przypadku?
- "Narodowego Funduszu Zdrowia." – NFZ dotyczy finansowania świadczeń opieki zdrowotnej (organizacja i rozliczanie leczenia, refundacje w określonych trybach), natomiast pytanie dotyczy świadczenia pieniężnego wynikającego z braku środków na utrzymanie.
- "Zakładu Ubezpieczeń Społecznych." – ZUS obsługuje świadczenia z systemu ubezpieczeń (np. emerytalno-rentowe). Sama trudność z zakupem żywności i leków nie oznacza automatycznie, że chodzi o świadczenie z ubezpieczenia społecznego.
- "Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie." – PCPR realizuje zadania na poziomie powiatu, często związane m.in. z koordynacją określonych form wsparcia, jednak doraźne świadczenia pieniężne na podstawowe potrzeby bytowe są co do zasady załatwiane w gminie w OPS.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się problemy bytowe (brak pieniędzy na jedzenie, leki, opłaty) i mowa o "świadczeniu pieniężnym", najpierw rozważ OPS. Gdy mowa o leczeniu lub uprawnieniach pacjenta – wtedy dopiero NFZ; gdy o emeryturze/rencie – ZUS.
