KWALIFIKACJA MEP2 - STYCZEŃ 2020

Justowanie to zestaw regulacji wykonywanych po montażu, aby układ optyczny dawał prawidłowy obraz.

W lornetce obejmuje m.in. ustawienia wpływające na zgodność torów optycznych, tak aby użytkownik nie widział podwójnego obrazu i nie męczył wzroku.

To zgodność kierunków osi obu torów optycznych (prawego i lewego) tak, by obrazy były geometrycznie zgodne.

Gdy osie nie są ustawione prawidłowo, pojawia się problem fuzji obrazu, dwojenie i szybkie zmęczenie oczu.

To regulacja "finalnego efektu" całego złożonego układu.

Nawet jeśli poszczególne elementy (np. pryzmaty) są wstępnie ustawione, dopiero sprawdzenie równoległości osi potwierdza, że cała lornetka jest skolimowana i wygodna w użyciu.

Najczęściej jest to nastawa odniesienia i element regulacji okularu, związany z kompensacją wzroku użytkownika.

Nie zastępuje kolimacji torów optycznych: można mieć poprawną dioptrię, a mimo to widzieć podwójny obraz, gdy osie nie są zgodne.

Typowe objawy to dwojenie obrazu, trudność w "złożeniu" obrazu obuocznego, ból głowy lub szybkie zmęczenie oczu.

W serwisie ocenia się zgodność torów optycznych i w razie potrzeby wykonuje regulację ustawień wpływających na równoległość osi.

Wpływ mają m.in. ustawienia pryzmatów, mechanika tubusów oraz współosiowość elementów optycznych.

Końcowo ocenia się efekt jako zgodność kierunków osi obu torów. Dlatego w praktyce bada się rezultat (równoległość osi), a nie tylko pojedynczy podzespół.

Ustawienie pryzmatów wykonuje się w trakcie regulacji prowadzącej do prawidłowego położenia wiązki i obrazu w torze optycznym.

Nie musi to być ostatnia czynność, bo po złożeniu całości i tak weryfikuje się wynik końcowy: zgodność obu torów optycznych.

Uczniowie często wybierają czynność brzmiącą "najbardziej technicznie" (np. pryzmaty), zamiast pomyśleć o celu końcowym.

Na egzaminie warto zapytać siebie: która operacja wprost decyduje o tym, czy użytkownik widzi jeden obraz bez wysiłku?

Operacja montażowa polega na złożeniu i zamocowaniu części (np. kompletacja elementów).

Operacja justerska to regulacja ustawień w celu uzyskania wymaganego efektu optycznego (np. zgodność osi, eliminacja dwojenia). W pytaniu szukaj właśnie regulacji, a nie składania części.

Naucz się logiki procesu: najpierw składa się podzespoły, potem wykonuje regulacje składowe, a na końcu sprawdza i koryguje efekt końcowy dla użytkownika (widzenie obuoczne).

Pomaga też rozpisanie procedury w punktach i powiązanie każdej regulacji z jej celem.