W kontroli jakości obsługi porównuje się stan elementów przed wykonaniem prac i po ich zakończeniu. Celem obsługi jest utrzymanie albo przywrócenie sprawności, a nie dopuszczenie do powstania nowych usterek.
W tabeli widać, że:
- Układ hamulcowy przeszedł z "niesprawny" na "sprawny" – to efekt pozytywny.
- Układ wydechowy przeszedł z "niesprawny" na "sprawny" – to efekt pozytywny.
- Układ zapłonowy pozostał "sprawny" – brak pogorszenia.
- Układ kierowniczy przeszedł z "sprawny" na "niesprawny" – to efekt negatywny, świadczący o błędzie, braku kontroli poobsługowej lub powstaniu niezgodności podczas prac.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Niezadowalającą, ponieważ układ kierowniczy stał się niesprawny po obsłudze". Nawet jeśli kilka elementów poprawiono, powstanie usterki w układzie kierowniczym dyskwalifikuje jakość usługi – pojazd nie powinien być wydany jako w pełni sprawny.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wynikają z typowych uproszczeń:
- "Zadowalającą, ponieważ wszystkie niesprawne elementy zostały naprawione" – to nie zgadza się z tabelą, bo po obsłudze pojawiła się niesprawność układu kierowniczego.
- "Średnią, ponieważ nie wszystkie elementy są sprawne" – brzmi rozsądnie, ale nie uwzględnia, że jeden z elementów pogorszył się po obsłudze, co wskazuje na niezgodność wymagającą działań korygujących.
- "Doskonałą, ponieważ większość elementów jest sprawna" – ocena jakości nie polega na "większości", tylko na spełnieniu kryteriów i braku nowych usterek, zwłaszcza w układach wpływających na bezpieczeństwo.
W praktyce serwisowej taka tabela powinna skutkować ponowną diagnostyką układu kierowniczego, poprawą błędu oraz powtórzeniem kontroli poobsługowej przed wydaniem pojazdu.
