Faktura zakupu otrzymana od dostawcy jest klasycznym przykładem dowodu źródłowego obcego. "Źródłowy" oznacza, że dokument pierwotnie potwierdza zaistnienie operacji gospodarczej (tu: zakup towaru lub usługi), a "obcy" – że został wystawiony poza jednostką, przez zewnętrznego kontrahenta.
Odpowiedź "korygujących" nie pasuje, ponieważ dowody korygujące (np. korekty) mają na celu zmianę lub poprawę danych z dokumentu pierwotnego. Sama zwykła faktura zakupu nie pełni funkcji korekty, tylko dokumentuje pierwotny zakup.
Odpowiedź "źródłowych własnych" jest błędna, bo dokumenty własne to te sporządzane przez jednostkę (np. wewnętrzne dowody księgowe lub dokumenty sprzedaży wystawiane przez firmę). W tym przypadku dokument jest otrzymany, czyli pochodzi z zewnątrz.
Odpowiedź "zastępczych" również jest nieprawidłowa: dowód zastępczy sporządza się wyjątkowo, gdy nie można uzyskać właściwego dowodu źródłowego. Jeśli jednostka posiada fakturę od dostawcy, to ma prawidłowy dowód źródłowy, więc nie ma podstaw do stosowania dokumentu zastępczego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie "kto wystawił dokument?" (własny/obcy), a dopiero potem "czy to dokument pierwotny czy zmieniający?" (źródłowy/korygujący). Taka kolejność ogranicza typowe pomyłki.
