W oprawach bezramkowych (na śruby lub na żyłkę) soczewka musi mieć wykonane otwory montażowe. Jeśli soczewka jest mineralna (ze szkła), to podczas wiercenia zachowuje się jak materiał twardy i kruchy: łatwo o mikropęknięcia, wyszczerbienia krawędzi otworu i w konsekwencji pęknięcie całej soczewki.
Dlatego do wiercenia w szkle używa się wierteł z ostrzami diamentowymi (najczęściej diamentowanych/diamentowo-powlekanych). Diament jako materiał roboczy narzędzia zapewnia bardzo dużą twardość i odporność na ścieranie, co pomaga utrzymać stabilne skrawanie/ścieranie i lepszą jakość otworu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "ceramicznych" – sama ceramika bywa twarda, ale w praktyce wiercenia szkła w optyce okularowej standardem są narzędzia diamentowe; określenie "wiertło ceramiczne" nie jest typowym wyborem do tego zadania.
- "ze stali szybkotnącej" – HSS sprawdza się głównie w metalach i tworzywach. W szkle szybko traci skuteczność, zwiększa ryzyko przegrzania i uszkodzeń krawędzi otworu.
- "z tlenków metali nieżelaznych" – to odpowiedź nieprecyzyjna materiałowo i nieopisująca typowego rozwiązania narzędziowego do szkła; w kontekście pracowni optycznej kluczowe jest zastosowanie krawędzi/ziarna diamentowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się soczewka mineralna i czynność typu wiercenie/szlifowanie, pierwszym skojarzeniem powinny być narzędzia diamentowe, bo to one są dedykowane do obróbki szkła i innych bardzo twardych, kruchych materiałów.
