W tzw. dwucyfrowym systemie międzynarodowym oznaczania zębów (stosowanym powszechnie w dokumentacji medycznej) zapis składa się z dwóch cyfr. Kluczowe jest rozróżnienie, czy chodzi o uzębienie stałe, czy mleczne.
Dla uzębienia mlecznego pierwsza cyfra oznacza ćwiartkę:
- 5 – szczęka prawa (góra, strona prawa pacjenta),
- 6 – szczęka lewa,
- 7 – żuchwa lewa,
- 8 – żuchwa prawa.
Druga cyfra wskazuje pozycję zęba w danej ćwiartce, liczoną od linii pośrodkowej łuku zębowego:
- 1 – siekacz przyśrodkowy,
- 2 – siekacz boczny,
- 3 – kieł,
- 4 – pierwszy trzonowiec mleczny,
- 5 – drugi trzonowiec mleczny.
Pytanie dotyczy "czwartego górnego zęba mlecznego po stronie prawej". "Górny prawy" oznacza szczękę prawą, czyli pierwsza cyfra to 5. "Czwarty" w mleczakach odpowiada drugiej cyfrze 4. Zapis wynosi zatem 54.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "24" oraz "14" odpowiadają ćwiartkom uzębienia stałego (2 lub 1), a w treści jest wyraźnie "ząb mleczny".
- "84" ma poprawną drugą cyfrę (4), ale pierwsza cyfra 8 oznacza żuchwę prawą, a nie szczękę (górę).
W praktyce (np. w radiografii stomatologicznej) najczęstsze pomyłki wynikają z odwrócenia stron (prawa/lewa pacjenta) oraz z automatycznego użycia ćwiartek uzębienia stałego zamiast mlecznego. Warto zawsze najpierw ustalić: mleczny czy stały, potem szczęka czy żuchwa, a na końcu pozycję od linii pośrodkowej.
