W PN-EN 13541 odporność oszklenia na wybuch klasyfikuje się w czterech poziomach: ER1, ER2, ER3, ER4. Skala jest uporządkowana rosnąco, czyli im wyższy numer przy symbolu ER, tym wyższa odporność na oddziaływanie fali uderzeniowej wywołanej eksplozją. Z tego powodu poprawną odpowiedzią jest "ER4", bo oznacza najwyższą klasę odporności w tej normie.
Odpowiedź "ER1" jest błędna, ponieważ wskazuje najniższy poziom odporności. Taka szyba może spełniać wymagania w mniej wymagających zastosowaniach, ale nie reprezentuje maksymalnego poziomu ochrony przewidzianego w klasyfikacji PN-EN 13541.
Odpowiedź "ER2" również jest niepoprawna: to klasa pośrednia, wyższa niż ER1, lecz wciąż niższa od ER3 i ER4. Wybranie jej zwykle wynika z niepewności co do kierunku skali (czy "2" oznacza już bardzo wysoki poziom), co w tej normie nie jest prawdą.
Odpowiedź "ER3" jest także błędna, bo choć oznacza wysoką odporność, nadal nie jest to maksimum. W praktyce ochrony osób i mienia ma to znaczenie przy formułowaniu wymagań dla stref szczególnie narażonych (np. strefy wejściowe, punkty obsługi, stanowiska kasowe), gdzie oczekuje się najwyższego poziomu ograniczenia skutków wybuchu.
Warto pamiętać, że w opisach szyb mogą pojawiać się dodatkowe oznaczenia dotyczące zachowania po wybuchu (np. związane z odpryskowością). Nie zmieniają one jednak faktu, że w samej skali ER najwyższa klasa to ER4.
