Charakterystyka zewnętrzna silnika to wykres (lub zestaw wykresów) pokazujący, jak zmieniają się podstawowe wielkości pracy silnika przy pełnym obciążeniu w funkcji prędkości obrotowej. Najczęściej spotyka się na nim:
- moment obrotowy – zwykle rośnie od niskich obrotów do pewnego maksimum, a następnie spada,
- moc silnika – zależy jednocześnie od momentu i prędkości obrotowej, dlatego często rośnie do maksimum przy wyższych obrotach niż maksimum momentu, a potem spada,
- zużycie paliwa (np. godzinowe lub jednostkowe) – ma odmienny przebieg i jednostki,
- prędkość obrotowa – jest zwykle zmienną na osi poziomej (obr/min), a nie "krzywą" opisującą wynik.
Odpowiedź "moc silnika" jest właściwa wtedy, gdy krzywa nr 4 w legendzie wykresu odpowiada przebiegowi mocy. To właśnie moc opisuje zdolność silnika do wykonywania pracy w czasie i jest kluczowa dla oceny osiągów pojazdu (np. utrzymania prędkości przy obciążeniu).
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? "Moment obrotowy silnika" to inna wielkość i ma zwykle maksimum przy niższych obrotach niż moc. "Godzinowe zużycie paliwa" ma własną skalę (np. kg/h lub l/h) i nie jest tożsamościowe z przebiegiem mocy. "Prędkość obrotowa silnika" stanowi najczęściej oś odniesienia, więc nie opisuje jej osobna krzywa (chyba że wykres jest nietypowo skonstruowany).
Na egzaminie warto zawsze zacząć od sprawdzenia osi i jednostek: kW/KM wskazuje moc, N·m wskazuje moment, obr/min wskazuje prędkość obrotową, a l/h lub kg/h wskazuje zużycie paliwa. To minimalizuje pomyłki wynikające z samego numeru krzywej.
