Podczas zagęszczania (najczęściej wibrowania) celem jest usunięcie nadmiaru powietrza z mieszanki i takie jej ułożenie, aby szczelnie wypełniła deskowanie oraz otuliła zbrojenie. W praktyce jako typowe objawy prawidłowego, optymalnego zagęszczenia przyjmuje się:
- pojawienie się na powierzchni zaczynu cementowego (cienkiej warstwy) – świadczy to o odpowiednim "ułożeniu się" mieszanki i wypełnieniu wolnych przestrzeni,
- brak pustek w formie oraz jednolite wypełnienie deskowania – mieszanka dochodzi do naroży i krawędzi, nie pozostawiając "kieszeni" powietrznych.
Odpowiedź "pojawienie się na powierzchni mieszanki zaczynu cementowego, szczelnie wypełnione deskowanie." jest więc zgodna z celem zagęszczania: uzyskać jednolity, szczelny element bez jam i raków.
Pozostałe propozycje zawierają symptomy niepożądane:
- "rozsegregowane składniki mieszanki" oznaczają rozdzielenie kruszywa i zaprawy (np. przez zbyt intensywne lub zbyt długie wibrowanie, niewłaściwą konsystencję, zrzut z dużej wysokości). Skutkuje to niejednorodnością i gorszymi parametrami betonu.
- "pojawienie się na powierzchni mieszanki dużej ilości pęcherzyków powietrza" to sygnał, że w mieszance jest jeszcze dużo uwięzionego powietrza. Przy poprawnym zagęszczaniu dąży się do jego ograniczenia; w przeciwnym razie po stwardnieniu mogą powstać raki, kawerny i osłabienie powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj oba człony odpowiedzi łącznie. Sam "zaczyn na powierzchni" nie wystarczy, jeśli jednocześnie występuje segregacja lub widoczne, liczne pęcherze – to zwykle oznacza błąd technologiczny, a nie optymalne zagęszczenie.
