KWALIFIKACJA MED14 - TEST WIEDZY NR 6

U pacjentki niesamodzielnej z nietrzymaniem moczu kluczowe są: szybka reakcja na zmoczenie, utrzymanie suchości skóry oraz zapewnienie intymności i komfortu. Dlatego odpowiedź "Wymienić pieluchomajtkę jak najszybciej po każdym nietrzymaniu moczu" najlepiej realizuje cel higieny i profilaktyki powikłań.

Dlaczego szybka wymiana jest właściwa?

• Wilgoć i kontakt z moczem sprzyjają maceracji naskórka, pieczeniu, świądowi oraz rozwojowi zmian określanych jako incontinence-associated dermatitis (IAD).
• U osoby leżącej dłuższe utrzymywanie wilgotnego wkładu zwiększa dyskomfort i może nasilać ryzyko uszkodzeń skóry, także w połączeniu z uciskiem i tarciem.
• Szybka wymiana zwykle idzie w parze z toaletą okolicy krocza, osuszeniem skóry i oceną jej stanu (zaczerwienienie, nadżerki, ból), co pozwala wcześnie reagować.

Dlaczego pozostałe propozycje są niewłaściwe?

• "Wymienić pieluchomajtkę co 8 godzin, niezależnie od jej stanu." – stały interwał nie uwzględnia rzeczywistego zmoczenia. Pacjentka może pozostawać w wilgoci zbyt długo, co pogarsza stan skóry i komfort.
• "Wymienić pieluchomajtkę tylko wtedy, gdy jest całkowicie nasączona." – to strategia reaktywna, dopuszczająca długotrwały kontakt skóry z moczem; zwiększa ryzyko odparzeń i IAD.
• "Wymienić pieluchomajtkę co 2 godziny, niezależnie od jej stanu." – również jest to sztywny harmonogram. Może prowadzić do niepotrzebnych manipulacji, większego naruszenia intymności oraz zużycia materiałów, a nadal nie gwarantuje wymiany dokładnie po epizodzie nietrzymania.

Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o inkontynencję najczęściej poprawna jest odpowiedź oparta o stan pacjenta (zmoczenie, podrażnienie skóry, dyskomfort), a nie o arbitralny interwał czasowy.