Pacjent ma prawo uzyskać dostęp do swojej dokumentacji medycznej, dlatego właściwe postępowanie polega na udostępnieniu dokumentacji na wniosek pacjenta, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i procedur obowiązujących w podmiocie leczniczym. W praktyce oznacza to zwykle przyjęcie wniosku (ustnego lub pisemnego – zależnie od organizacji pracy), potwierdzenie tożsamości pacjenta oraz ustalenie formy udostępnienia (np. wgląd na miejscu, kopia, odpis, wydruk).
Odpowiedź "Udostępnij dokumentację bez pytania o zgodę." jest nieprawidłowa, bo udostępnienie wymaga co najmniej ustalenia, że wnioskuje osoba uprawniona. "Zgoda" pacjenta nie jest jedynym warunkiem – kluczowe jest uprawnienie i weryfikacja tożsamości oraz zastosowanie właściwej ścieżki formalnej.
Odpowiedź "Odmów udostępnienia dokumentacji, ponieważ jest to sprzeczne z przepisami o ochronie danych." błędnie przeciwstawia ochronę danych prawu pacjenta. Dane medyczne są szczególnie chronione, ale pacjent jest osobą, której te dane dotyczą, więc ma prawo do dostępu. Ochrona danych wpływa na sposób udostępnienia (bezpiecznie, tylko uprawnionym, z minimalizacją ryzyka), a nie stanowi automatycznej podstawy odmowy.
Odpowiedź "Udostępnij dokumentację po uzyskaniu zgody lekarza prowadzącego." jest nieprawidłowa, ponieważ prawo pacjenta do dokumentacji co do zasady nie zależy od arbitralnej zgody lekarza. Rola personelu polega na realizacji uprawnienia pacjenta i dochowaniu procedur, a nie na uzależnianiu wydania od dodatkowego "pozwolenia".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się konflikt "RODO vs udostępnienie", zwykle poprawne jest rozwiązanie, które łączy oba aspekty: udostępnić, ale w trybie formalnym, po weryfikacji tożsamości i zgodnie z procedurą.
