W sytuacji, gdy pacjentka podczas badania ujawnia obawy dotyczące agresywnego partnera, priorytetem jest bezpieczeństwo pacjentki oraz podjęcie działań zgodnych z organizacją pracy w podmiocie leczniczym. Dlatego właściwą pierwszą reakcją jest poinformowanie przełożonego (lub osoby wskazanej w procedurach, np. koordynatora, lekarza dyżurnego), aby uruchomić odpowiednią ścieżkę wsparcia.
Odpowiedź "Informujesz o sytuacji swojego przełożonego." jest poprawna, ponieważ:
- zapewnia eskalację do osoby mającej kompetencje do podjęcia decyzji i koordynacji działań,
- umożliwia wdrożenie procedur bezpieczeństwa obowiązujących w placówce,
- pomaga utrzymać granice roli zawodowej technika elektroradiologa (nie jest to rola terapeuty ani doradcy prawnego),
- ogranicza ryzyko reakcji impulsywnej lub nieadekwatnej, która mogłaby pogorszyć sytuację pacjentki.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "Zalecasz pacjentce rozwód." – to porada życiowa/prawna, która nie należy do kompetencji osoby wykonującej badanie. Może też wzbudzić opór lub poczucie oceniania, zamiast realnie zwiększać bezpieczeństwo.
- "Udzielasz pacjentce porady psychologicznej." – wsparcie i empatyczne wysłuchanie jest ważne, ale poradnictwo psychologiczne wymaga przygotowania i zwykle jest realizowane przez wyznaczonych specjalistów. W pierwszej kolejności należy przekazać sprawę zgodnie z procedurą.
- "Ignorujesz informacje, ponieważ to nie jest twoja sprawa." – to zaniechanie może narazić pacjentkę na dalsze ryzyko i jest sprzeczne z podejściem skoncentrowanym na pacjencie oraz kulturą bezpieczeństwa w ochronie zdrowia.
W praktyce, poza samą eskalacją, warto zachować spokojny, wspierający ton, nie obiecywać działań, których nie możesz wykonać samodzielnie, oraz zadbać o dyskrecję. Dalsze kroki powinny wynikać z procedur placówki i decyzji osób uprawnionych.
