Palikowanie (ustawienie podpory) ma przede wszystkim ustabilizować roślinę po posadzeniu: ograniczyć przechyły wywołane wiatrem, ruchem podłoża i osiadaniem gruntu oraz ułatwić prawidłowe ukorzenienie. W przypadku krzewu ozdobnego o formie piennej (na pniu) stabilizacja jest szczególnie istotna, bo korona i pień działają jak "dźwignia" – łatwiej o odchylenie lub uszkodzenie.
Najbezpieczniej jest wykonać palikowanie bezpośrednio przed umieszczeniem rośliny w dołku. Wtedy palik można wbić w dno/ścianę dołka i w grunt rodzimy bez kontaktu z bryłą korzeniową. Po ustawieniu rośliny w dołku przestrzeń jest ograniczona, a uderzanie i wbijanie palika może:
- mechanicznie przeciąć lub zmiażdżyć korzenie,
- rozluźnić lub uszkodzić bryłę korzeniową,
- pogorszyć kontakt korzeni z podłożem i zwiększyć ryzyko przesychania.
Odpowiedź "przed podlaniem posadzonej rośliny" jest zbyt późna: na tym etapie roślina już znajduje się w dołku i część prac ziemnych jest wykonana, więc ryzyko uszkodzeń przy wbijaniu palika pozostaje wysokie. Odpowiedź "po umieszczeniu rośliny w dołku" również nie uwzględnia, że właśnie wtedy najłatwiej o naruszenie bryły i korzeni. Z kolei "po podlaniu posadzonej rośliny" dodatkowo komplikuje pracę – nawodnione podłoże jest bardziej podatne na rozrywanie, a wykonanie podpory "na końcu" może rozchwiać dopiero co ustawioną roślinę.
W praktyce po wbiciu palika i ustawieniu rośliny wykonuje się zasypanie, ugniecenie i podlanie, a następnie podwiązanie pnia do palika (w sposób nieokaleczający kory). Dzięki temu kolejność prac chroni system korzeniowy i daje stabilną podporę od pierwszych dni po posadzeniu.
