Najmniejszą emisję gazów cieplarnianych w najprostszym, egzaminacyjnym ujęciu "na etapie użytkowania pojazdu" przypisuje się odpowiedzi "Wodór". Wynika to z tego, że w napędzie wodorowym (np. w pojeździe z ogniwem paliwowym) nie zachodzi klasyczne spalanie węglowodorów, a w trakcie wytwarzania energii w pojeździe nie powstaje CO2 z rury wydechowej — dominującym produktem jest woda.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim porównaniu?
- "Benzyna" jest paliwem kopalnym zawierającym węgiel. Jej spalanie w silniku spalinowym nieuchronnie prowadzi do powstawania CO2, czyli kluczowego gazu cieplarnianego związanego z transportem.
- "Olej napędowy" również jest paliwem kopalnym o dużej zawartości węgla. Podczas spalania generuje CO2, a dodatkowo w praktyce często wiąże się z istotnymi emisjami innych zanieczyszczeń (co jednak jest inną kategorią niż gazy cieplarniane).
- "Propan-butan" (LPG) ma zwykle niższe emisje CO2 w przeliczeniu na energię niż część paliw ciekłych, ale nadal jest węglowodorem. To znaczy, że w czasie spalania wytwarza CO2, więc nie może mieć "najmniejszej" emisji w zestawieniu, w którym występuje wodór.
Warto też rozumieć typową pułapkę interpretacyjną: emisję można liczyć różnie (np. tylko tank-to-wheel — w pojeździe, albo w całym cyklu życia well-to-wheel — od produkcji paliwa po jazdę). Wodór może mieć bardzo różny ślad węglowy w zależności od sposobu wytworzenia, ale w pytaniach ogólnych najczęściej chodzi o fakt braku emisji CO2 podczas użytkowania pojazdu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się wodór obok paliw kopalnych, to bez dodatkowych założeń metodyki najczęściej testowana jest wiedza o emisji z pojazdu podczas pracy napędu.
