W zadaniu przedmiotem transakcji jest telefon komórkowy, czyli rzecz ruchoma. Z przytoczonego fragmentu ustawy wynika, że dla umowy sprzedaży rzeczy ruchomych stosuje się stawkę 2% (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a). Jednocześnie w przepisie o zwolnieniach wskazano, że sprzedaż rzeczy ruchomych jest zwolniona z podatku, jeżeli podstawa opodatkowania nie przekracza 1 000 zł (art. 9 pkt 6).
Krok 1: sprawdzenie zwolnienia
Podstawa opodatkowania to wartość rynkowa podana w treści: 1 700 zł. Ponieważ 1 700 zł > 1 000 zł, zwolnienie nie ma zastosowania, więc PCC należy obliczyć.
Krok 2: wybór stawki
Dla rzeczy ruchomych właściwa jest stawka 2%. Stawka 1% z fragmentu ustawy dotyczy innych praw majątkowych, a nie sprzedaży rzeczy ruchomych, dlatego nie powinna być użyta w tym zadaniu.
Krok 3: obliczenie podatku
2% z 1 700 zł to: 1 700 × 0,02 = 34,00 zł.
- 34,00 zł – prawidłowe, bo jest to 2% wartości rynkowej 1 700 zł.
- 17,00 zł – błąd rachunkowy (to 1% od 1 700 zł) lub pomylenie stawki z inną czynnością.
- 7,00 zł – błąd w obliczeniach procentowych (np. nieprawidłowe przeliczenie 2% albo pominięcie części podstawy).
- 0,00 zł – błędne zastosowanie zwolnienia do 1 000 zł albo przeniesienie innej zasady (np. mylne założenie, że zawsze brak podatku).
W praktyce obowiązek zapłaty PCC przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym, a rozliczenie wiąże się ze złożeniem deklaracji PCC-3 i zapłatą podatku w ustawowym terminie.
