W depresji częste są: spadek energii, obniżona motywacja, napięcie, zaburzenia snu oraz wycofanie z kontaktów. Dlatego w aktywizacji zwykle lepiej sprawdzają się zajęcia łagodne, przewidywalne i możliwe do wykonania regularnie, które jednocześnie wspierają wyciszenie.
Odpowiedź "Ćwiczenia jogi i medytacji" jest trafna, bo:
- łączą umiarkowany ruch z pracą oddechem i rozluźnieniem, co może obniżać napięcie i poprawiać samopoczucie,
- łatwo je stopniować (krótko, prosto, bez presji), co zmniejsza ryzyko zniechęcenia,
- mogą być prowadzone w grupie lub indywidualnie, a opiekun może wspierać regularność i poczucie sprawczości.
Pozostałe propozycje są mniej właściwe w kontekście aktywizacji osoby z depresją:
- "Solitare i inne gry karciane do gry samemu" – to aktywność samotna; może chwilowo zająć uwagę, ale często nie przełamuje wycofania i nie buduje kontaktu społecznego ani rutyny prozdrowotnej.
- "Intensywne ćwiczenia siłowe" – dla wielu podopiecznych (zwłaszcza w DPS) mogą być zbyt wymagające i zniechęcające; bez oceny stanu zdrowia i stopniowania mogą zwiększać stres lub ryzyko urazu.
- "Czytanie książek o tematyce depresji" – edukacja bywa pomocna, ale w depresji istnieje ryzyko nasilenia ruminacji (ciągłego "krążenia" wokół problemu). Jako element wsparcia może mieć sens, lecz jako główna aktywizacja nie jest zwykle najlepszym wyborem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy aktywizacji w depresji, szukaj odpowiedzi, które są bezpieczne, możliwe do regularnego wykonywania i łączą ruch/relaks, zamiast aktywności izolujących lub skrajnie obciążających.
