Para przegrzana to para (np. wodna), której temperatura jest większa od temperatury nasycenia dla tego samego ciśnienia. Temperatura nasycenia to graniczna temperatura, przy której w danych warunkach ciśnienia może istnieć równowaga ciecz–para (wrzenie/skraplanie).
Dlatego odpowiedź "wyższa od temperatury nasycenia" jest poprawna: jeśli parę po wytworzeniu w stanie nasycenia dodatkowo ogrzewamy, jej temperatura rośnie powyżej temperatury nasycenia i mówimy o przegrzaniu. W tym stanie para nie jest "na granicy" kondensacji/ wrzenia, tylko ma zapas energii cieplnej ponad stan nasycony.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "równa temperaturze nasycenia" opisuje parę nasyconą (suchą nasyconą) – to stan graniczny, ale bez przegrzania.
- "niższa od temperatury nasycenia" przy tym samym ciśnieniu nie odpowiada parze przegrzanej; w typowym ujęciu będzie to sytuacja sprzyjająca kondensacji (para nie utrzyma się jako przegrzana).
- "równa temperaturze wrzenia" w praktyce oznacza to samo co temperatura nasycenia (dla danego ciśnienia), więc również dotyczy stanu nasycenia, a nie przegrzania.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą relację: nasycona = "na granicy" (T = Tn), przegrzana = "powyżej granicy" (T > Tn). Zawsze myśl o ciśnieniu, bo Tn (i temperatura wrzenia) zmienia się wraz z ciśnieniem.
