W ocenie mikrobiologicznej jakości wody spotyka się klasyczne (historycznie używane) nazwy parametrów związanych z bakteriami z grupy coli. Kluczowe jest zrozumienie, czy parametr opisuje minimalną objętość próbki potrzebną do wykrycia 1 komórki, czy też opisuje ile komórek przypada na z góry ustaloną objętość (np. 100 ml lub 1 dm3).
Odpowiedź "mianem coli." pasuje do podanej definicji, ponieważ miano w tego typu ujęciu oznacza najmniejszą objętość wody, w której można wykryć pojedynczą komórkę bakterii z grupy coli. Im gorsza jakość mikrobiologiczna, tym miano (wyrażone jako objętość) bywa mniejsze, bo bakterie są wykrywalne już w małej porcji próbki.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do treści definicji:
- "liczbą coli." – sugeruje parametr wyrażony jako liczba mikroorganizmów w określonej, stałej objętości próbki. To inny sposób opisu: zamiast pytać o minimalną objętość na 1 komórkę, podaje się liczbę w jednostce objętości.
- "indeksem coli." – nazwa "indeks" jest łatwa do pomylenia z innymi wskaźnikami liczbowymi, ale sama treść pytania nie opisuje indeksu jako miary opartej o przeliczenia czy zestawienie kilku cech; opisuje wyłącznie minimalną objętość dla 1 komórki.
- "wskaźnikiem coli." – to określenie zbyt ogólne. Wskaźnik może oznaczać różne mierniki związane z bakteriami coli, natomiast pytanie wymaga konkretnej, zdefiniowanej nazwy parametru opartego o minimalną objętość.
W praktyce laboratoryjnej (technik analityk) najważniejsze jest czytanie definicji ze zrozumieniem: sformułowanie "najmniejsza objętość, w której…" niemal zawsze kieruje do parametrów typu miano. To pomaga uniknąć typowej pomyłki z parametrami typu "liczba", które odnoszą się do stałej objętości i zliczania jednostek w tej objętości.
