W praktyce, gdy porównujesz pliki MP3 o tej samej długości, ich rozmiar jest w pierwszej kolejności wyznaczany przez bitrate (np. 96 kbps, 128 kbps, 160 kbps). Bitrate mówi, ile danych przypada na sekundę nagrania: im mniej kbps, tym mniej danych do zapisania, a więc mniejszy plik.
Częstotliwość próbkowania (np. 44 100 Hz, 48 000 Hz, 22 000 Hz) opisuje, jak często sygnał jest próbkowany, co wiąże się z pasmem i potencjalną jakością. W MP3 nie przekłada się ona jednak tak bezpośrednio na rozmiar jak w formatach bez kompresji (np. WAV). W MP3, przy stałym czasie trwania, to bitrate jest kluczowy, a sample rate ma wpływ pośredni (np. przez decyzje enkodera, limity pasma, kompatybilność), ale nie stanowi prostego "mnożnika rozmiaru" jak w PCM.
Dlatego odpowiedź "44 100 Hz, 96 kbps" jest poprawna: spośród opcji ma najniższą przepływność, więc zapisuje najmniej danych na sekundę.
- "22 000 Hz, 128 kbps" jest większe rozmiarowo, bo 128 kbps > 96 kbps; niższy sample rate nie kompensuje wyższego bitrate przy prostym porównaniu rozmiaru.
- "44 100 Hz, 160 kbps" daje jeszcze większy plik, bo 160 kbps to więcej danych na sekundę.
- "48 000 Hz, 128 kbps" ma bitrate taki jak 128 kbps, więc również będzie większe niż 96 kbps; dodatkowo 48 kHz bywa wybierane dla materiału wideo, ale nie jest to parametr minimalizujący wagę MP3.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy najmniejszego rozmiaru MP3, najczęściej szukasz najniższego bitrate (zakładając porównywalny czas trwania i ten sam tryb kodowania).
