Parametry położenia (orientacji) warstwy w przestrzeni zapisuje się standardowo jako bieg/upad+kierunek.
- Bieg (strike) to azymut linii poziomej leżącej na powierzchni warstwy. Na symbolu kartograficznym przedstawia go długa kreska – jej orientacja odpowiada azymutowi.
- Upad (dip) opisuje nachylenie warstwy: kąt (0–90°) oraz kierunek, w którym warstwa opada. Na symbolu pokazuje go krótka kreseczka prostopadła do biegu, wskazująca stronę, w którą warstwa się nachyla.
- Liczba stojąca przy symbolu (tu "50") oznacza wartość kąta upadu w stopniach.
Na rysunku długa kreska biegu jest prawie pionowa, ale odchylona nieco w prawo względem osi północ–południe, co odpowiada biegowi około 10° (N10E). Krótka kreseczka jest po lewej stronie symbolu, czyli wskazuje stronę upadu. W połączeniu z tym konkretnym biegiem oznacza to upad w sektorze północnym, a liczba "50" daje kąt upadu 50°. Stąd zapis 10/50N.
Dlaczego pozostałe zapisy są błędne? Zestawienia z "50" jako pierwszą liczbą sugerują pomylenie kolejności (traktowanie kąta upadu jak biegu). Warianty z literą "S" wynikają zwykle z błędnego wnioskowania, że "kreseczka w lewo" zawsze oznacza południe, bez uwzględnienia tego, jak ustawiony jest bieg (azymut długiej kreski). Poprawna interpretacja zawsze wymaga jednoczesnego odczytu: orientacji biegu, strony upadu oraz wartości kąta.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, co jest liczbą przy symbolu (to prawie zawsze kąt upadu), potem odczytaj azymut z długiej kreski, a na końcu dopasuj kierunek upadu z krótkiej kreseczki do właściwego sektora (N/S), biorąc pod uwagę ustawienie biegu.
