Belka tensometryczna to element pomiarowy, na którym umieszcza się tensometry (najczęściej oporowe). Gdy na belkę działa obciążenie, belka ulega bardzo małemu ugięciu i odkształceniu. Tensometr zmienia swoją rezystancję proporcjonalnie do odkształcenia, a układ pomiarowy (często mostek Wheatstone’a oraz wzmacniacz) zamienia tę zmianę na sygnał elektryczny.
Dlatego parametrami, które można kontrolować z użyciem belki tensometrycznej, są siły i naprężenia występujące w urządzeniu: siła powoduje odkształcenie, a to odkształcenie jest bezpośrednio "widziane" przez tensometr. W praktyce takie rozwiązanie spotyka się m.in. w czujnikach siły, komórkach obciążeniowych (ważenie), czujnikach nacisku oraz w monitorowaniu przeciążeń w maszynach.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami" związanymi z innymi wielkościami fizycznymi:
- Prędkość obrotowa wirujących elementów jest mierzona zwykle czujnikami prędkości/położenia (np. enkoderami, czujnikami Halla, tachoprądnicami) – belka tensometryczna nie jest do tego przeznaczona.
- Luzy pomiędzy elementami opisują geometrię i zużycie; do ich kontroli stosuje się metody pomiaru przemieszczeń/położenia (czujniki indukcyjne, pojemnościowe, optyczne, czujniki zegarowe w diagnostyce). Sam tensometr mierzy odkształcenie własne belki, a nie bezpośrednio luz mechaniczny.
- Temperatura jest mierzona czujnikami temperatury (termopary, RTD/pt100, termistory). Tensometry mogą być wrażliwe na temperaturę, ale to efekt uboczny wymagający kompensacji, a nie podstawowy cel takiego czujnika.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się tensometr/odkształcenie/ugięcie belki, najczęściej chodzi o wnioskowanie o obciążeniu (sile) i naprężeniach, a nie o prędkość czy temperaturę.
