W obsłudze pasażerów w portach i terminalach stosuje się branżowe kody, które ułatwiają szybkie przekazanie informacji o szczególnych potrzebach podróżnego do przewoźnika oraz służb lotniskowych. Jedną z takich sytuacji jest konieczność transportu pasażera wyłącznie na noszach, czyli w praktyce w pozycji leżącej, z odpowiednim planowaniem asysty, sprzętu oraz koordynacji na trasie: odprawa–kontrola–bramka–pokład.
Odpowiedź "STCR" odpowiada właśnie temu przypadkowi: wskazuje, że pasażer jest przewożony na noszach i wymaga organizacji transportu w tej formie. W praktyce ma to znaczenie operacyjne (czas, personel, dostęp do odpowiednich urządzeń) i bezpieczeństwa (stabilny transport, unikanie barier architektonicznych).
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do warunku "tylko na noszach", ponieważ opisują inne potrzeby:
- "DEAF" dotyczy pasażera z niepełnosprawnością słuchu (kluczowa jest komunikacja, nie transport na noszach).
- "WCHS" odnosi się do sytuacji, w której pasażer porusza się z pomocą wózka i ma ograniczenia w pokonywaniu schodów (to nadal inny typ asysty niż nosze).
- "WCHR" dotyczy pasażera wymagającego wózka na dłuższych dystansach, ale mogącego wchodzić po schodach (również nie jest to transport w pozycji leżącej).
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa rozstrzygające, takie jak "tylko" lub "wyłącznie". Wskazują one na przypadek szczególny, w którym kody dotyczące wózka (różne warianty WCH*) nie będą właściwe.
