Pasywa w bilansie opisują, skąd pochodzi finansowanie majątku jednostki. Innymi słowy, pokazują źródła finansowania aktywów, a więc obejmują przede wszystkim:
- kapitał (fundusz) własny – środki właścicieli oraz wypracowane wyniki,
- zobowiązania – długi wobec innych podmiotów (m.in. kredyty, pożyczki, zobowiązania handlowe),
- rezerwy – tworzone na przyszłe, prawdopodobne obowiązki.
Dlatego odpowiedź "zobowiązania długoterminowe" pasuje do definicji pasywów: jest to zobowiązanie (czyli cudze źródło finansowania), którego termin spłaty zwykle przekracza 12 miesięcy. W bilansie będzie prezentowane po stronie pasywów jako element zadłużenia długoterminowego.
Pozostałe propozycje są typowymi składnikami aktywów, czyli pokazują co jednostka posiada lub co jej się należy:
- "należności długoterminowe" to kwoty, które inni mają zapłacić jednostce – są więc aktywem (prawem do otrzymania środków).
- "inwestycje krótkoterminowe" to ulokowane środki przeznaczone do upłynnienia w krótkim czasie (np. instrumenty finansowe) – również aktywa.
- "inwestycje długoterminowe" to lokaty kapitału na dłuższy okres (np. udziały, nieruchomości inwestycyjne) – także aktywa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pozycję, która oznacza dług jednostki, zwykle jest pasywem; gdy oznacza majątek lub roszczenie jednostki (należność), to aktywo. Najczęstsza pułapka to mylenie "należności" z "zobowiązaniami" — należność jest "dla nas", zobowiązanie jest "od nas".
