Wartość pH opisuje, czy środowisko jest kwaśne, obojętne czy zasadowe. W żwaczu przeżuwaczy pH jest wynikiem równowagi między produkcją lotnych kwasów tłuszczowych w procesie fermentacji (tendencja do obniżania pH) a mechanizmami buforującymi (m.in. ślina bogata w wodorowęglany i fosforany), które przeciwdziałają nadmiernemu zakwaszeniu.
Odpowiedź "zasadowicy" jest właściwa, ponieważ pH 7,5 wskazuje na przesunięcie odczynu w stronę zasadową. W praktyce klinicznej żwacza określa się to jako zasadowicę (alkalozę) treści żwacza.
- "kwasicy" nie wybiera się, bo kwasica żwacza wiąże się z obniżeniem pH (środowisko staje się bardziej kwaśne), zwykle w następstwie zaburzeń fermentacji i nadmiernej podaży łatwo fermentujących węglowodanów. pH 7,5 idzie w przeciwnym kierunku.
- "ketozie" jest odpowiedzią nieadekwatną do badanego parametru. Ketoza to zaburzenie gospodarki energetycznej (związane m.in. z bilansem energetycznym i ciałami ketonowymi), a rozpoznanie nie opiera się na pH treści żwacza.
- "normie" jest mylące, bo uczniowie często przenoszą skojarzenie z chemią ogólną (pH 7 jako "neutralne"). Żwacz ma jednak własny fizjologiczny zakres pH zależny od żywienia i fermentacji; wynik 7,5 oznacza odczyn zbyt zasadowy dla typowej równowagi fermentacyjnej.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj kierunek: kwasica = pH za niskie, zasadowica = pH za wysokie. Jeśli w odpowiedziach pojawia się "norma", zawsze porównuj ją z fizjologią danego narządu (tu: żwacza), a nie z pH wody w chemii.
