Przy całkowitej zmianie bielizny pościelowej u pacjenta ciężko chorego kluczowa jest organizacja pracy: taca powinna być ułożona tak, aby sięgać po kolejne elementy w logicznej kolejności, nie odkładając ich na brudne powierzchnie i nie wykonując zbędnych ruchów.
Odpowiedź "Poszewki na poduszki, prześcieradło, podkład płócienny, poszwa na koc" jest poprawna, bo na wierzchu znajdują się elementy, które zwykle zakłada się na końcowym etapie porządkowania "góry" łóżka (poduszki). Niżej ułożone są elementy, które trafiają na materac lub bezpośrednio na warstwę pod pacjentem (prześcieradło i podkład). Najniżej znajduje się poszwa na koc, która jest większa i po rozwinięciu może łatwo dotknąć otoczenia, więc jej umieszczenie na spodzie ogranicza ryzyko kontaktu z pozostałą czystą bielizną.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Podkład płócienny, prześcieradło, poszewki na poduszki, poszwa na koc" – układ miesza warstwy materacowe z elementami "góry" łóżka; dodatkowo poszwa na koc pozostaje na wierzchu, co sprzyja jej rozwijaniu i przypadkowemu zabrudzeniu.
- "Poszwa na koc, podkład płócienny, prześcieradło, poszewki na poduszki" – poszwa na koc na samej górze jest niepraktyczna i zwiększa ryzyko zanieczyszczenia, bo jest największa i najłatwiej dotyka otoczenia podczas manipulacji.
- "Poszewki na poduszki, podkład płócienny, poszwa na koc, prześcieradło" – umieszczenie prześcieradła na spodzie utrudnia płynne sięganie po warstwy w trakcie pracy; dodatkowo rozdzielenie elementów materacowych (podkład i prześcieradło) zwiększa chaos organizacyjny.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: na wierzchu to, co zakładasz na końcu i co ma pozostać najbardziej "czyste" w trakcie pracy, a większe elementy, które łatwo się rozwijają, trzymaj niżej.
