Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA GIW9 - CZERWIEC 2016



PYTANIE NR 10.
Pierwszą czynnością przy zabudowie kotew rozprężnych jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kotwa rozprężna wymaga najpierw osadzenia elementu roboczego w otworze. Dlatego pierwszym krokiem jest wprowadzenie żerdzi do otworu, a dopiero później wykonuje się czynności prowadzące do jej rozpierania i dociśnięcia elementów stropowych (np. podkładki) oraz dokręcanie.

Pełne wyjaśnienie:

W kotwieniu stropu kotwą rozprężną kluczowa jest poprawna kolejność czynności. Najpierw trzeba umieścić element kotwiący w przygotowanym otworze, ponieważ dopiero po jego osadzeniu można wywołać efekt rozpierania oraz przenieść obciążenia ze stropu na kotwę. Z tego powodu pierwszą czynnością jest wprowadzenie żerdzi do otworu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Dokręcenie kotwy nie może być pierwsze, bo dokręcanie ma sens dopiero wtedy, gdy żerdź jest już w otworze i można wytworzyć wymagane rozpieranie/klinowanie. To etap następujący po osadzeniu elementu.
  • Przytrzymanie podkładki do stropu jest czynnością towarzyszącą dociskowi i końcowemu ustawieniu elementów przyotworowych. Nie poprzedza samego wprowadzenia żerdzi, ponieważ bez żerdzi nie ma czego dociskać w sposób właściwy dla kotwy rozprężnej.
  • Wprowadzenie ładunków klejowych do otworu dotyczy technologii kotew klejowych, gdzie żywica/ładunki są elementem procesu wiązania. W pytaniu mowa o kotwach rozprężnych, więc ta czynność nie jest częścią standardowej sekwencji montażu tego typu kotwy.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "rozprężna", myśl o mechanicznej aktywacji (rozparcie/klinowanie) po osadzeniu w otworze; jeśli "klejowa" – o żywicy i czasie wiązania. To ułatwia odróżnienie kroków, które często są mylone.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co to jest kotwa rozprężna w górnictwie podziemnym?
Kotwa rozprężna to element obudowy kotwowej, który po wprowadzeniu do otworu jest mechanicznie aktywowany (rozpierany), aby zakotwić się w górotworze i przenosić obciążenia stropu. Jej działanie opiera się na rozpieraniu/klinowaniu, a nie na spoiwie chemicznym.
Jakie są pierwsze kroki montażu kotwy rozprężnej?
Logika montażu jest sekwencyjna: najpierw umieszcza się element roboczy w otworze, a dopiero potem wykonuje czynności aktywujące i dociskowe. W praktyce pierwszy krok to wprowadzenie żerdzi do otworu, a kolejne zależą od rozwiązania konstrukcyjnego kotwy i instrukcji stosowania.
Dlaczego nie zaczyna się od dokręcania kotwy rozprężnej?
Dokręcanie jest czynnością, która wymaga wcześniejszego osadzenia żerdzi w otworze. Bez wprowadzenia kotwy do otworu nie da się wytworzyć mechanizmu rozpierania ani uzyskać docisku elementów. Dlatego dokręcanie jest etapem późniejszym, a nie pierwszym.
Co oznacza "żerdź" w kontekście kotwy rozprężnej?
Żerdź to zasadniczy pręt/element kotwy, który wprowadza się do otworu i który przenosi siły z obudowy (np. od podkładki) na strefę zakotwienia w górotworze. To właśnie żerdź stanowi "rdzeń" kotwy i jest kluczowa dla poprawnego montażu.
Czym różni się kotwa rozprężna od kotwy klejowej?
Kotwa rozprężna uzyskuje zakotwienie przez mechaniczne rozpieranie/klinowanie w otworze. Kotwa klejowa wykorzystuje materiał wiążący (np. ładunki/żywicę), który po wprowadzeniu do otworu wiąże element kotwy z górotworem. Różnica wpływa na kolejność czynności montażowych.
Kiedy stosuje się ładunki klejowe do kotwienia stropu?
Ładunki klejowe stosuje się przy technologii kotew klejowych, gdy przewidziano zakotwienie chemiczne. Wtedy częścią procesu jest wprowadzenie materiału wiążącego do otworu i czas potrzebny na związanie. W kotwach rozprężnych typowo nie jest to krok wymagany, bo kotwienie jest mechaniczne.
Jaką rolę pełni podkładka przy kotwie stropowej?
Podkładka pomaga równomiernie przenieść nacisk na powierzchnię stropu w rejonie otworu oraz stabilizuje strefę przypowierzchniową. Jest elementem współpracującym z dokręcaniem/dociskiem, ale jej ustawianie ma sens dopiero w powiązaniu z osadzoną żerdzią kotwy.
Jakie błędy najczęściej popełnia się przy kolejności montażu kotew?
Najczęstsze błędy to mieszanie procedur dla różnych typów kotew (rozprężne vs klejowe), zaczynanie od czynności "końcowych" (np. dokręcania) oraz skupianie się na elementach widocznych (podkładka) zamiast na warunku wstępnym, czyli osadzeniu żerdzi w otworze.
Czy z treści pytania da się rozpoznać typ kotwy i procedurę?
Tak. Kluczowe słowo to "rozprężna", które wskazuje na mechaniczne zakotwienie przez rozpieranie. To od razu wyklucza czynności charakterystyczne dla kotew klejowych (np. ładunki klejowe) i pomaga ustalić, że pierwszym krokiem jest fizyczne umieszczenie żerdzi w otworze.
Jak przygotować się do pytań o obudowę kotwową na egzaminie?
Ucz się porównawczo: zestaw w tabeli typy kotew, ich zasadę działania i typową kolejność czynności. Zwracaj uwagę na słowa-klucze ("rozprężna", "klejowa") oraz na to, które czynności są warunkiem wstępnym (wprowadzenie elementu do otworu), a które etapem aktywacji i kontroli.
info

Statystycznie 63% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że kotwa rozprężna wymaga najpierw osadzenia elementu roboczego w otworze.

Materiały:

  • Nie posiadam tej informacji
  • Instrukcje stanowiskowe zakładu górniczego dotyczące obudowy kotwowej
  • Materiały szkoleniowe BHP i technologii robót górniczych dla kotwienia stropu
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego