Czasokod SMPTE (timecode) to sposób jednoznacznego adresowania chwili w materiale audio-wideo. Najczęściej spotkasz zapis w postaci HH:MM:SS:FF, gdzie:
- HH – godziny,
- MM – minuty,
- SS – sekundy,
- FF – numer klatki (frame) w danej sekundzie.
"Pierwsza para cyfr" to zatem pole HH, czyli godziny. To podstawowa konwencja, dzięki której każdy odczyt timecode jest spójny i pozwala zespołowi realizacyjnemu szybko komunikować miejsca w materiale (np. punkt startu projekcji, wejście efektu dźwiękowego, cue oświetleniowe).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Minuta – minuty występują dopiero jako druga para cyfr (MM). Pomyłka zwykle wynika z przyzwyczajenia do krótkich odcinków materiału, gdzie częściej operuje się minutami i sekundami niż godzinami.
- Sekunda – sekundy to trzecia para cyfr (SS). W wielu interfejsach użytkownik widzi "mm:ss", ale to nie jest pełny zapis SMPTE timecode.
- Ramka – w terminologii timecode poprawniej mówi się o klatce (frame); pole FF jest czwarte. Pomyłka bywa skutkiem skojarzenia timecode głównie z obrazem.
W praktyce scenicznej i produkcyjnej warto pamiętać o pełnym formacie, bo ułatwia to synchronizację wielu urządzeń oraz unika nieporozumień (np. przy przekazywaniu cue w godzinach, minutach, sekundach i klatkach).
