W żegludze nieregularnej (często określanej jako trampowa) statek nie kursuje według stałego rozkładu, a przewóz jest zwykle organizowany pod konkretne zlecenie i ładunek. Dlatego kluczowym dokumentem, który stanowi pisemną umowę określającą warunki wykorzystania statku (w całości lub części), jest czarter (umowa czarterowa).
Odpowiedź "czarter." jest poprawna, bo czarter jest właśnie umową, na podstawie której strony uzgadniają m.in. zasady odpłatności, zakres przewozu i obowiązki stron w przewozie realizowanym w trybie nieregularnym.
Pozostałe odpowiedzi nie są właściwe, ponieważ:
- "manifest." to dokument zestawiający ładunek (wykaz towarów na statku). Ma charakter informacyjno-ewidencyjny i służy obsłudze operacyjnej oraz kontroli, ale nie zastępuje umowy przewozu/czarteru.
- "routing order." to w praktyce instrukcja dotycząca trasy lub sposobu realizacji wysyłki (zlecenie/instrukcja operacyjna). Może wspierać organizację transportu, lecz nie stanowi samodzielnej umowy przewozu w żegludze nieregularnej.
- "nota bukingowa." (booking note) wiąże się z rezerwacją miejsca/ładowności, typową dla procesów planowania załadunku. To nie jest dokument, który w żegludze nieregularnej pełni rolę umowy, na podstawie której "odbywa się przewóz" w sensie kontraktowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "pisemna umowa" oraz "żegluga nieregularna", szukaj dokumentu o charakterze kontraktu (czarter), a nie dokumentów ewidencyjnych lub rezerwacyjnych.
