Pitting (wykruszanie zmęczeniowe) jest formą zużycia zmęczeniowego typową dla elementów maszyn pracujących w tarciu tocznym, gdzie występują duże naciski kontaktowe. Zjawisko polega na pojawianiu się lokalnych wykruszeń, mikrowgłębień i "kraterów" na powierzchni (np. bieżniach łożysk tocznych lub na bokach zębów kół zębatych).
Mechanizm jest przede wszystkim mechaniczny: w warstwie podpowierzchniowej powstają mikropęknięcia wywołane cyklicznymi naprężeniami kontaktowymi. Z czasem pęknięcia łączą się, a materiał odspaja się w małych fragmentach. Dlatego poprawne jest ujęcie, że jest to zużycie zachodzące przy tarciu tocznym, często w obecności środka smarnego (smarowanie jest typowe dla takich węzłów, choć nie gwarantuje wyeliminowania zjawiska).
Odpowiedź "zużycie korozyjne przy smarowaniu płynnym" jest błędna, bo opisuje mechanizm chemiczny/elektrochemiczny, a pitting w tym znaczeniu to zmęczenie kontaktowe, które może wystąpić nawet bez istotnej korozji.
Odpowiedź "uszkodzenie wynikające z przepływu szkodliwych gazów" odnosi się do zjawisk typu erozja lub oddziaływanie środowiska gazowego, a nie do typowego uszkodzenia powierzchni w węzłach tocznych.
Odpowiedź "zużycie korozyjne przy smarowaniu suchym" także dotyczy korozji (oraz dodatkowo wprowadza niejednoznaczny termin "smarowanie suche"), co nie opisuje charakterystycznych wykruszeń zmęczeniowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się łożyska toczne, koła zębate, duże naciski kontaktowe i "kratery/wykruszenia", myśl o zmęczeniu kontaktowym, a nie o korozji.
